De Rekenkamercommissie heeft een onderzoek laten uitvoeren
naar ‘het gebruik van het raadsinstrumentarium’, ofwel: welke instrumenten
gebruikt de raad van de gemeente Goirle, en welke niet of nauwelijks? Drs.
Rodney Weterings heeft het onderzocht, en hij bericht in zijn rapport ‘De raad
aan zet’, dat de Goirlese raad verzot is op moties en amendementen.
Schriftelijke vragen, interpellaties, raadsenquêtes en dergelijke meer, nee,
die lusten onze raadsleden niet zo. Best wel interessant misschien, maar niks
om je over op te winden.
Het onderzoek van Rodney gaat echter nog verder, véél
verder; hij onderzocht en passant ook
even de politieke cultuur alhier, en, miljaar!, dat is gans andere kost. Rodney
- hij was zes jaar wethouder in Den Bosch en daarna ‘zelfstandig bestuurskundig
adviseur op het publieke domein’ - heeft namelijk een uitgesproken mening hoe
politiek bedreven moet worden, en het bestuurlijke doen en laten te Goirle
wijkt behoorlijk van dat ideaalbeeld af. Hij vindt onze raad te pragmatisch en
te weinig politiek: “Het politieke bedrijf bestaat bij de gratie van het vermogen
politieke tegenstellingen te benoemen en uit te venten.” (pagina 24). Politici
moeten “goede conflicten organiseren”, niet in de zin van ruzie, maar van
herkenbare meningsverschillen. Rodney schrijft (op pagina 22): “Op het oog
lijkt het de raad in Goirle te ontbreken aan herkenbare politieke
tegenstellingen.” Politieke partijen in onze gemeente genoeg, maar ze zijn het
alle veertien in grote lijnen met elkaar eens. Het politieke klimaat in Goirle
is daarom erg tam en ‘te lief’, en dat is volgens Rodney gevaarlijk: “Goirle
loopt hierdoor misschien wel het risico dat het politieke bedrijf als een
kabbelend beekje of erger: als stilstaand water wordt beleefd. (…) De
aantrekkingskracht van een politiek bedrijf zit zeker ook in de aanwezigheid
van enige politiek-inhoudelijke spanning en opwinding.”
Er is dus in Goirle weinig politiek elan: onze raad is
voorzichtig, behoedzaam…ja, zelfs bijkans a-politiek. Erg? Welnee, integendeel:
Gode zij dank! De hemel zij geprezen! Een vriendelijk kabbelend beekje, is er
iets mooiers? Liever een degelijk, consistent beleid waarin het gezonde
verstand de boventoon voert, dan een wild gewemel van meningen die alle kanten
opschieten. Liever kalm beraad dan knetterend vuurwerk. Liever de lieflijke Ley
dan een dorre wadi of een woeste bergstroom die vervaarlijk grote rotsblokken
voortwentelt. Vooruit, laat het maar gezegd worden: liever braaf, voorspelbaar
en een beetje saai, dan raadsvergaderingen als de lange stoet van het circus
Jeroen Bosch (Machteld loopt gearmd met een kater voorop, daarachter vier
konijnen met een trechter op hun kop, en dan de grote snoeshaan, die legt een glazen ei, wanneer je het
schudt dan sneeuwt het op de Egmondse abdij).
Tijdens zijn presentatie benadrukte de heer Weterings één-
en andermaal, dat politiek (mede) een schouwspel is. Het moet leuk zijn om naar
te kijken en te luisteren: debatten die je naar het puntje van je stoel doen
schuiven; eloquente betogen die je van pure bewondering naar adem doen happen;
briljante invallen die de toehoorders onmiddellijk in hun tot dat doel gereed
gehouden opschrijfboekje noteren; met magistrale citaten doorspekte
uitboezemingen; onversneden humor om te lachen; en dat alles met functionele,
ondersteunende mimiek en gesticulatie, kortom THEATER (met hoofdletters).
Hahaha, die Rodney en zijn publieke domheid. Die bepleit een
politiek bedrijf dat sexy is, en spannend, en prikkelend. Hahaha, in Goirle!
Waar al sinds 1974 of daaromtrent de raadsvergaderingen integraal via de LOG
worden vertoond, in alle huiskamers, onder het motto: ‘the cure for insomnia’,
een film die eindeloos lang duurt, zonder plot.
Waar ik bang voor ben, is, dat sommige Goirlese raadsleden
na het lezen van het rapport zullen denken: ja, het moet echt anders. Dat ze
vinden, dat het in de raad nu te bloedeloos toegaat, te gezapig. Dat ze een
glansrol gaan ambiëren als diepe denker, of gevat debater, of onverschrokken
ijzervreter, of grote snoeshaan, of ontvouwer van meeslepende bestuurskundige
inzichten, of verrassend-uit-de-hoek-komer, of , brrr, organisator van goede
conflicten. Dat ze allemaal interessant willen gaan doen. God-bewaar-me, dat
wordt een ramp. Het politiek bedrijf in Goirle is gelukkig pragmatisch en
voorzichtig, met een minimum aan spanning en opwinding. Slechts een handjevol
zelfkwellers ziet het vanaf de publieke tribune met lede ogen aan, en in de
huiskamers kijkt men naar de X-factor, niet op de LOG, maar op RTL.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten