Wat baat het

Wat baat het of ghy draeft en slaeft en U verhit?

 

Fortuyn liefst hem besoeckt die wacht en stille sit.

 

Rodenburg

 

Motto: Wat baat... sit: dit motto heeft Van Lennep verzonnen. In Iets over citaten belijdt hij dat hij de regels aan Theodoor Rodenburg (1578-1644) ‘present’ had gedaan: ‘ik begreep, dat niemand zich de ontzettende moeite en de nog ontzettender verveeling zou getroosten om in zijn bundel onleesbare en ellenlange treur- en blijspelen om te snuffelen of hij er die regels in vinden mocht’ (p. 33).

Wat baat het

Wat baat het

Hoge opkomst....door poëzie?

De opkomst op 19 maart zal bedroevend laag zijn, is de verwachting. Laten we daarom een voorbeeld nemen aan Noord-Korea: 99,99 % van de kiezers brengt zijn stem uit, en 99,98 % stemt voor die ene kandidaat op wie hij of zij kan stemmen. Hoe is dit te verklaren? Het is de kracht van de poëzie!!!

State media in North Korea is using poetry to encourage people to vote in forthcoming elections, it appears.

Official news agency KCNA reports that poets of the Central Committee of the Writers Union of Korea have created election-themed poems in the run-up to polling day on 9 March. Titles include The Billows Of Emotion And Happiness, We Break Into Cheers From The Bottom Of Our Heart and We Go To The Polling Station.

The poems are said to represent what the agency calls "the immutable will of all service personnel and people to remain loyal to the revolutionary leadership of Marshal Kim Jong-un".

Deputies will be elected from 687 constituencies for the Supreme People's Assembly, the rubber-stamp legislature that is dominated by the Korean Workers' Party. Although other parties are represented in the election, all fall under the umbrella of the Fatherland Front, which is subservient to leader Kim Jong-un, who will be standing in the Paektusan constituency, the Rodong Sinmun newspaper says.

Pyongyang is keen to show public enthusiasm for the electoral process, with state television airing the patriotic Song Of Election between programmes, while TV news bulletins report a near-carnival atmosphere with polling places decorated with balloons and flowers.

Op 19 maart: de kiezer is de baas

The Poor Voter on Election Day

 

The proudest now is but my peer,
The highest not more high;
To-day, of all the weary year,
A king of men am I.
To-day alike are great and small,
The nameless and the known
My palace is the people’s hall,
The ballot-box my throne!
Who serves to-day upon the list
Beside the served shall stand;
Alike the brown and wrinkled fist,
The gloved and dainty hand!
The rich is level with the poor,
The weak is strong to-day;
And sleekest broadcloth counts no more
Than homespun frock of gray.
To-day let pomp and vain pretense
My stubborn right abide;
I set a plain man’s common sense
Against the pedant’s pride.
To-day shall simple manhood try
The strength of gold and land
The wide world has not wealth to buy
The power in my right hand!
While there’s a grief to seek redress,
Or balance to adjust,
Where weighs our living manhood less
Than Mammon’s vilest dust, —
While there’s a right to need my vote
A wrong to sweep away,
Up! clouted knee and ragged coat!
A man’s a man to-day!

 

—John Greenleaf Whittier

 

Affiches

Een van mijn favoriete websites is die van de TilburgDailyPhoto. Daarin een foto van de borden die in Tilburg bij de verkiezingen worden gebruikt: iedereen een eigen hokje. Dat neemt veel van de romantiek van het plakken weg. Ook geen posternijd meer. Jammer. Peter schrijft:

...het affiches plakken. Volgens veel reclamedeskundigen is het plakken van affiches rondom verkiezingen zo goed als nutteloos. Dat mag zo zijn, maar wie lid is van een politieke partij die wil zijn partij voor verkiezingen terugzien. Het geeft een goed gevoel om jouw partij vaak aanwezig te zien. Een soort therapie is het eigenlijk. Het plakken van affiches is een fysieke activiteit met therapeutische effecten. Heb je de pest aan een andere partij, dan kon je jouw affiche over dat van de concurrent plakken. En met de emmer behangselplak weer doorrijden naar een volgend bord. Die charme is volledig tenietgedaan door de moderne tijd. Met hippe borden met uitdraaibare poten die op alle ondergronden zich thuis voelen. Moderne tijd. De mannen en vrouwen die vroeger de affiches plakten, manifesteren zich nu op social media.

Bepaald niet mijn hobby

Voltooid deelwoord Wordt gebruikt om de voltooid tegenwoordige tijd, de voltooid toekomende tijd en de voltooid verleden tijd te vormen` gecanvast Onvoltooid tegenwoordige tijd (ott) Deze tijd geeft een handeling weer die op het moment van spreken plaatsvindt. ik canvas jij canvast hij canvast wij canvassen jullie canvassen zij canvassen Voltooid tegenwoordige tijd (vtt) Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in het verleden plaatsvonden en afgerond zijn. ik heb gecanvast jij hebt gecanvast hij heeft gecanvast wij hebben gecanvast jullie hebben gecanvast zij hebben gecanvast Onvoltooid verleden tijd (ovt) Deze geeft een handeling weer die in het verleden plaatsvond, en waarvan het `afgerond zijn` niet nadrukkelijk aanwezig is. ik canvaste jij canvaste hij canvaste wij canvasten jullie canvasten zij canvasten Voltooid verleden tijd (vvt) wordt gebruikt voor handelingen die vanuit het verleden gezien in het verleden plaatsvonden en al afgerond waren. ik had gecanvast jij had gecanvast hij had gecanvast wij hadden gecanvast jullie hadden gecanvast zij hadden gecanvast Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd (ottt) Deze tijd geeft een handeling weer die in de toekomst plaats zal vinden. ik zal canvassen jij zult canvassen hij zal canvassen wij zullen canvassen jullie zullen canvassen zij zullen canvassen Voltooid tegenwoordige toekomende tijd (vttt) Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in de toekomst plaatsvinden en afgerond zijn. ik zal gecanvast hebben jij zult gecanvast hebben hij zal gecanvast hebben wij zullen gecanvast hebben jullie zullen gecanvast hebben zij zullen gecanvast hebben Onvoltooid verleden toekomende tijd (ovtt) Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in het verleden plaats hadden kunnen vinden. ik zou canvassen jij zou canvassen hij zou canvassen wij zouden canvassen jullie zouden canvassen zij zouden canvassen Voltooid verleden toekomende tijd (vvtt) Wordt gebruikt voor handelingen die gezien vanuit het moment van spreken in het verleden plaats hadden kunnen vinden en afgerond zijn. ik zou gecanvast hebben jij zou gecanvast hebben hij zou gecanvast hebben wij zouden gecanvast hebben jullie zouden gecanvast hebben zij zouden gecanvast hebben Gebiedende wijs   canvas

 

Otto (3x)

Die Fehler, die die Politiker machen, wären halb so schlimm, wenn sie sie nicht nach den nächsten Wahlen immer wiedergutzumachen suchten.

Es ist ein gefährlicher Irrthum, aber heute weit verbreitet, daß in der Politik dasjenige, was kein Verstand der Verständigen sieht, dem politischen Dilettanten durch naive Intuition offenbar wird.

Eine feige Politik hat noch immer Unglück gebracht.

Otto Eduard Leopold Fürst von Bismarck (1815 - 1898)

Dat bedoel ik!

Het valt bezwaarlyk te bepaalen wat men door Gezond Verstand te verstaan hebbe, zo verschillend zyn de denkbeelden daar over gevormd. Als eene gaaf der Natuure, en niet gereedlyk door Oefening te verkrygen, valt het bezwaarlyk 't zelve ontleedend te beschryven, en niet gemaklyk te zeggen wat 'er toe behoort om Gezond Verstand te vormen. Zo veel, egter, mogen wy opmerken, dat het eene hoedanigheid is, welke het bezit van alle andere hoedanigheden, deugden en begaafdheden, waarlyk nuttig en verpligtend maakt. Het belet Geleerdheid in Schoolvossery te veraarten; het wederhoudt Rykdom van Hoogmoed; het bewaart den Bezigen van verwarden en noodloozen omslag; het houdt de Geaartheden en Driften bedaard; is een Vyand van buitenspoorigheid in Uitdrukkingen en Bedryven; met één woord, het strekt dermaate om gebrek aan Kundigheden en Vernuft aan te vullen, dat het menigvoud misnomen wordt voor het daadlyk bezit van beiden. In de veelvuldige en zo zeer zamengestelde belangen des gemeenen Leevens kan niets hooger te schatten te zyn, dan Gezond Verstand.

 

Uit: Vaderlandsche lettertoefeningen, jaargang 1793

 

Gezond verstand

Ik heb alle verkiezingsprogramma’s intussen gelezen, behalve dat van Willem Couwenberg (maar dat lijkt me geen bezwaar). Uit al die programma’s komt naar voren, dat iedereen eigenlijk hetzelfde wil. Er zijn kleine accentverschillen en sommige partijen hebben aardige plannetjes voor de mensen, maar in essentie is het allemaal uit hetzelfde laken een pak. Zorg is belangrijk, de transities natuurlijk, toerisme krijgt aandacht, verkeer en veiligheid, duurzaamheid en zo verder. Er zijn nauwelijks (lees: geen) onderwerpen waarover de partijen heftig met elkaar van mening verschillen. Er heerst bij de coalitie en zelfs ook bij de oppositie tevredenheid over de afgelopen bestuursperiode: ook een aanwijzing dat men het over de koers in grote lijnen met elkaar eens is. Goirle is redelijk goed door de crisis gekomen. De tering moest naar de nering worden gezet, maar gelukkig is het toch mogelijk gebleken om programma’s uit te voeren. Hulde en sjapo!

Hoe komt het dat dit mogelijk is gebleken: GEZOND VERSTAND!

Altijd leerzaam, zo'n campagne

Op 13 maar het debat. Leer ik weer een nieuw woord: pitch.

Aanvang debat. In de loop van de avond krijgt iedere fractie anderhalve minuut de ruimte voor een pitch. Deze pitch moet gericht zijn op wat deze partij, wanneer zij het voor het zeggen heeft, de komende vier jaar gaat doen. Welke richting geeft deze partij aan Goirle? De volgorde van de pitches wordt door loting bepaald. (Voor de pitches is in de loop van de avond een kwartier tijd nodig.)

 

Pitch, of mooier nog elevator pitch: een kort en krachtig verkooppraatje.

Een elevatorpitch (elevator = lift; pitch = verkooppresentatie), heel soms ook elevatorspeech genoemd, is een presentatiewijze van een idee voor een product, service of project. De naam geeft de tijdsduur weer waarin een lift van de onderste naar de bovenste verdieping gaat, in ongeveer 30 seconden tot 2 minuten.

Wezenlijk bij een elevatorpitch is een in het oog springende presentatie met denkbeelden, vergelijkingen en voorbeelden, zoals ze ook in het AIDA-model (attentie, interesse, verlangen/desire, actie) voorkomen. Voor een succesvolle elevatorpitch tellen verder niet alleen gegevens en feiten, maar is ook het aanspreken van de emotie van belang.

Een andere vorm voor een korte 'verkooppresentatie' is de Pecha Kucha. Deze is echter minder informeel, duurt langer, namelijk zes minuten en veertig seconden, en kent normaal altijd visuele ondersteuning.

Een Pecha Kucha-avond is een evenement waarbij deelnemers een diavoorstelling van 20 afbeeldingen presenteren, in een totale tijd van 6 minuten en 40 seconden. Elke afbeelding wordt daarbij precies 20 seconden getoond. Deze eisen dwingen de deelnemers creatief en to the point te zijn. Er zijn geen restricties betreffende de inhoud van de presentatie. Meestal probeert men een product of idee te presenteren. Een Pecha Kucha-avond kent doorgaans veertien deelnemers. De deelnemers (en een groot deel van hun publiek) komen doorgaans uit de wereld van design, architectuur, fotografie, kunst, wetenschap en andere creatieve gebieden.

Het concept werd in 2003 bedacht door Astrid Klein en Mark Dytham, twee architecten uit Tokio. Het format heeft zich inmiddels verspreid over vele steden wereldwijd. De naam stamt af van een Japans woord voor 'prietpraat'. Het woord moet als een enkel woord worden uitgesproken (petsja-k^utsja).

Bitter Bierce

Ambrose Bierce (1842-1914) schreef The Devil's Dictionary; daaruit drie definities/omschrijvingen:

POLITICIAN, n. An eel in the fundamental mud upon which the superstructure of organized society is reared. When he wriggles he mistakes the agitation of his tail for the trembling of the edifice. As compared with the statesman, he suffers the disadvantage of being alive.

 

POLITICS, n. A strife of interests masquerading as a contest of principles. The conduct of public affairs for private advantage.

 

ELECTOR, n. One who enjoys the sacred privilege of voting for the man of another man's choice.

 

 

I value trust over skill

Gisteren de film The Ides of March, met Philip Seymour Hoffman, gezien. Een citaat:

           No Stephen. You didn't make a

           mistake. You made a choice. You

           called me and left a message to

           call back...that it was important.

           But when I did...you said to forget

           about it. You chose not to tell

           me. Why did you make that choice?

                          STEPHEN

           I didn't think it was important.

                          PAUL

           Sure you did. But you went because

           you were curious, because you were

           flattered. Because it made you feel

           special to think Duffy wanted to

           speak to you instead of me. Because

           you thought to yourself: maybe I

           can get something out of this.

           Because it made you feel big.

           First campaign I ran tiny little

           race in Kentucky -state senate

           seat. Workin for redneck nobody

           named McGuthrie. Had no money, no

           staff, no fuckin office. Everyone

           thought we didn't stand a chance.

           There's no way we can compete. And

           about this time, a guy running a

           congressional campaign a few

           districts over gives me a call.

           Says, "I really like what you were

           able to do for poor ole' Sam. But

           let's face it, he's a goner, so why

           don't you come work for me?" What

           do I do? Well Stephen -this is

           where you and I are different. I

           told Sam about the call. And Sam

           says to me, "Paul, you think this

           other's guy's got a shot at

           winning, and he can pay you more

           than anything I can afford, so if

           it's what you feel you need to do,

           then I won't get in your way." So I

           say, "Sam -you took a chance and

           hired me when I was even more of

           nobody than you are, and I'd be

           damned if I'm gonna jump ship just

           because the shit hit the fan."

           We lost the race, but three years

           later, when Sam decided to run for

           Governor -who do you think he

           called? We won that race.

           And twenty years later I'm where I

           am now. (Beat) There's only one

           thing I value in this world Steve,

           and that's loyalty. Without it

           you're nothing and you have no one.

           And in politics it's the only

           currency that you can count on.

           That's why I'm letting you go. Not

           because you're not good enough. But

           I value trust over skill. And I

           don't trust you anymore.

 

Een korte recensie

Hé, kijk nou es: een recensie. Kennelijk zijn er toch menschen die het lezen.

Deze stukjes, de vertolking van eenvoudige kandidaatsgedachten, hebben in dictie of rhythmische schoonheid niet veel dat den hoorder tot plotseling luisteren dwingt, hem bekoort, aangrijpt of een sterke begeerte bij hem wekt het gehoorde te onthouden en tot stille herdenking te bewaren. Maar er ligt over het geheel een zekere ongeveinsdheid, die de oprechtheid van den kandidaats aandoeningen waarborgt en ons de meeste zijner gedachten met instemming doet lezen, ook met ingenomenheid omdat hij zijnen weblog vrij heeft weten te houden van alles wat naar gezwollenheid zweemt.

Bliksemen

Eindelijk, het politieke overzicht betreffende Goirle in het Brabants Dagblad. Geschreven door Kim Spanjer. Eerlijk is eerlijk: het viel me alles mee. Kim is immers pas een half jaar of zo verslaggever voor Goirle, edoch, ze blijkt over een scherpe blik te beschikken en ze slaat in haar analyse diverse spijkers op de kop. Chapeau derhalve! Het deed me veel genoegen te lezen, dat het CDA zich volgens haar in de afgelopen vier jaar goed wist te profileren. “De 3 CDA-fractieleden stellen zich prima dualistisch op door af en toe coalitiegenoten LRG en VVD op de vingers te tikken. Ze stemden ook tegen een motie van het gehele college van B&W over een bezuiniging op de Wmo. De fractie is steeds (opbouwend) kritisch richting het college van B&W, zelfs richting de eigen wethouder. Wethouder Sjaak Sperber kreeg het moeilijke subsidiedossier voor zijn kiezen. Dat is goed afgerond.”

Ik ben het hier geheel en al mee eens: het CDA heeft goed tot zeer goed geopereerd. Duaal én loyaal! Kom er maar eens om. In ieder geval kan coalitiegenoot een voorbeeld nemen aan het CDA. Lees wat ik in mijn terugblik op de raadsvergadering van 15 mei 2012 schreef over de houding van het LRG:

 

“En dan…. (ik verbeeld mij dat de afsnijding van de zin op dit ogenblik een té treffende en prikkelende uitwerking teweegbrengt om er geen gebruik van te maken)…. het debat. Het debat!!! Lijst Riel Goirle begon monter met een verhaaltje over twee uurtjes extra voor de dementieconsulent, en werd prompt weggehoond door de PvdA en het PAG. “Miljaar, waar is uw visie?”, klonk het uit de mond van Mark van Oosterwijk. Jan van Gulik keek héél ongemakkelijk. Zijn blik was die van de spreekwoordelijke ezel die er op betrapt wordt dat ie in het stro staat te zeiken. Als het ware. Neehee, Jan is geen ezel natuurlijk, en hij stond of zat niet te piesen, maar zo kéék hij wel, als zo’n ezel. En hier komen we bij een kernpunt, want dit is nou precies de makke van de fractie van Lijst Riel Goirle: de raadsleden hebben geen eigen ideeën. Ze hobbelen maar zo’n beetje achter het college van B&W aan, zoals Guus van der Put snedig opmerkte. Duale stelsel? Niet voor de LRG. De raadsleden drukken zich als breekbare, wankele lammetjes tegen het veilige, wollige lijf van moederschaap B&W aan. Debat, ja, hoe voer je dat? “Kaders, hoofdlijnen, Leydraden”, riepen Mark en Guus, maar er kwam helemaal niets uit de hoek van LRG. Ik had vanaf mijn plaats op de publieke tribune willen roepen (ho, ho, dat mag helemaal niet! Mensen op de publieke tribune mogen zich nergens mee bemoeien!): “Vooruit, Jan en Harry, spring eens over jullie schaduw heen. Je kúnt het! Spring op uit jullie diepe slaap. Dans lekker een stukkie voor de vuist weg.” Maar zoiets gebeurt natuurlijk nooit, want dit is polletiek. Voor wegdansen zonder te bezinnen is daar geen plaats. Voorzichtig schuifelen na ampel beraad en ‘terugkoppeling’, dát komt meer in de richting.”

 

Toch een kleine opmerking over de analyse van Kim. Zij schrijft: “Opvallend is dat Norbert de Vries een hoge plek heeft gekregen. Hij fulmineert nog wel eens ongehoord over de gemeenteraad in het Goirles Belang.”

Ik lees hierin: wie zich in geschrifte kritisch uitlaat over de gemeentepolitiek worde liever uit de gemeenteraad geweerd. Een hoogst curieuze opvatting, als u mij vraagt. Zeker voor een journalist.

En hoe moet ik ‘ongehoord’ verstaan? Van Dale: “buitengewoon in zijn soort, altijd in ongunstige zin”. Ik moet dus begrijpen, dat Kim een afkeurend oordeel heeft over mijn fulmineren?

Overigens ben ik haar wel dankbaar voor dat ‘fulmineren’. Gewoon omdat het een mooi woord is, dat beelden oproept van een bliksemwerpende Zeus.

 

fulmineren ww. ‘heftig uitvaren, foeteren’
Vnnl. fulmineren ‘bliksemen; uitzinnig worden’ [1553; van den Werve], beghinnen te fulmineren, en den Dienaer te calumnieeren ‘beginnen te tieren en beschuldigingen te uiten tegen de dominee’ [ca. 1574; WNT Aanv.].
Ontleend aan Frans fulminer ‘id.’ [16^e eeuw; Rey], in betekenis metaforisch ontwikkeld uit ‘bliksemen’ [1330; Rey] en ontleend aan Latijn fulmināre ‘bliksemen, heftig uitvaren’ en (in kerkelijk Latijn) ‘in de ban doen, veroordelen’, een afleiding van fulmen ‘bliksem’ (< *fulg-men), dat weer is ontstaan bij het werkwoord fulgēre ‘schijnen’. Dat werkwoord is misschien, maar dan zeer ver, verwant met → flagrant en het (ablautend) verwante → blaken.

Gelieve onze kandidaten niet belachelijk te maken

Mevrouw Halsema schreef een opiniestuk over de komende gemeenteraadsverkiezingen onder de titel 'De lokale politiek, het weeskind van de democratie'. Ik citeer daaruit het volgende:

De verleiding is heel groot om gemeentelijke politici aanhoudend belachelijk te maken met hun lieve intenties die van lantaarnpalen tot aan het oplossen van de ongelijkheid reiken, en met hun altijd slecht zittende kleding en vreemde brilmonturen.

Die laatste woorden, sorry mensen, doen het vermoeden postvatten, dat Femke laatstelijk in Goirle is geweest en het affiche van Lijst Riel Goirle heeft gezien.

Kennen en kunnen

Ich bin wie ich bin. Die einen kennen mich, die anderen können mich.

Konrad Adenauer

Idioten!

Het Griekse woord ‘idios’ betekent: van de gemeenschap afgezonderd, afzonderlijk, particulier, eigen. Daaruit ontwikkelt zich de betekenis: eigenaardig, apart, zelfstandig, ongewoon, excentriek, raar. De grondbetekenis vind je bijvoorbeeld in het woord ‘idioteia’: leven als ambteloos burger, wat later ook de betekenis krijgt van: onwetendheid, onkunde, onontwikkeldheid. Kortom,‘idios’ is het tegenovergestelde van ‘koinos’. Privé, persoonlijk en eigen versus publiek, gemeenschappelijk en openbaar.

Dan betrekken we het woord ‘idios’ op het begrip democratie en lezen:

An idiot in Athenian democracy was someone who was characterized by self-centeredness and concerned almost exclusively with private—as opposed to public—affairs. Idiocy was the natural state of ignorance into which all persons were born and its opposite, citizenship, was effected through formalized education. In Athenian democracy, idiots were born and citizens were made through education (although citizenship was also largely hereditary). Declining to take part in public life, such as democratic government of the polis (city state), was considered dishonorable. ‘Idiots’ were seen as having bad judgment in public and political matters. Over time, the term ‘idiot’ shifted away from its original connotation of selfishness and came to refer to individuals with overall bad judgment–individuals who are ‘stupid’.

Een Griekse burger die zich buiten de politiek hield, was dus een idioot: hij kon zich verkiesbaar stellen, maar deed het niet; hij kon gaan stemmen, maar bleef thuis.

 

Wie op 19 maart niet gaat stemmen, is een idioot!!!

Paneelpaniek (geen idee wat het is, maar het woord bevalt me zeer)

TNSNipo publiceert een peiling die toegespitst is op de gemeenteraadsverkiezingen van 19 maart: de lokale partijen zullen winnen en de landelijke partijen moeten vrezen voor verlies, met uitzondering van de SP. Sidder en beef, o Goirle: deze peiling biedt uitzicht op een aanmerkelijk kwaliteitsverlies in de nieuwe gemeenteraad. De lokale partijen (het PAG uitgezonderd) bakken er weinig van, de SP zit gevangen in haar eigen gelijk, en het zijn de PvdA, de VVD, het CDA en het PAG die de politieke kwaliteit leveren.

Voorts moeten we, volgens TNSNipo, rekening houden met een bedroevend lage opkomst op 19 maart. Lag de opkomst in de jaren tachtig en negentig nog ruim boven de 60 procent, in 2010 was het nog maar 54 procent, en op 19 maart aanstaande zou minder dan de helft nog maar gaan stemmen. “Een groot deel van de kiezers is teleurgesteld, cynisch of heeft domweg geen belangstelling.” Dat ‘domweg’ is in dit verband zeer treffend en toepasselijk. “Nog maar een derde van de kiezers is geïnteresseerd in de gemeentepolitiek, trewijl dat in de afgelopen dertig jaar rond de helft lag”, schrijft het Nipo. En dat, terwijl de rol van de gemeente steeds belangrijker wordt: denk aan de overheveling van taken van Rijk naar gemeenten op het vlak van jeugdzorg, de zorg voor ouderen en gehandicapten en begeleiding naar werk en inkomen.

 

Die politieke apathie is niet nieuw natuurlijk; lees bijvoorbeeld de werken van Luc Huyse (‘De niet-aanwezige staatsburger’ en andere). Of lees de ‘Oudejaars-beschouwingen van een Amsterdammer’ in De Gids van 1881:

“Tegenover de politieke apathie in den lande, omtrent wier bestaan men zich door de hevigheid der debatten in de Kamer en in de pers niet moet laten misleiden, - tegenover die apathie is het een magere troost te bespeuren, dat ons land misschien het eenige ter wereld is, waar anarchie, tijdelijk althans, zoo rustig en gevaarloos is. Misschien zou Proudhon, als hij dien toestand gekend had, ons het gelukkigste volk der aarde genoemd hebben.

Bestaat die anarchie eigenlijk ook niet op gemeentelijk gebied? Ge zult mij niet misverstaan, en U verbeelden, dat ik over het gemis aan stedelijke verordeningen ga klagen, of over te slappe handhaving daarvan, - of ook, dat ik de paneelpaniek van verleden winter ten nadeele der politie zal exploiteeren. Mijne vraag doelt op het verschijnsel, dat de gemeenteraad in den laatsten tijd zulk eene moeite schijnt te hebben, om te weten wat hij eigenlijk wil. (….) Noem de oorzaak besluiteloosheid, onstandvastigheid, onbeholpenheid,.... in alle geval gelijkt de uitkomst veel op anarchie, - en kan ik mij niet zoo warm maken als sommigen, over de niet-goedkeuring der Amsterdamsche begrooting door Gedeputeerde Staten. (….)

Moeten wij de eerste oorzaak van hetgeen ik hier anarchie noem niet wederom in de onverschillighed der gemeentenaren zoeken? Ik vrees wel, ofschoon de gemeentelijke belangen uit den aard der zaak hun nader aan 't hart liggen, - en doorgaans ook dieper in hun zak tasten, dan de algemeene politieke.”

 

Nu Merkel eens, voor de afwisseling

Politik heißt nicht, ständig nach dem Wetterhahn auf dem Dach zu schauen, sondern seine Überzeugungen umzusetzen.

 

Angela Merkel (*1954), dt. Politikerin (CDU) und Bundeskanzlerin seit 2005 

Otto

…und in der Fraktion … verliert der Volksvertreter den Blick für das Allgemeine.

Otto Eduard Leopold Fürst von Bismarck (1815 - 1898), preußisch-deutscher Staatsmann und 1. Reichskanzler

Quelle: Im Reichstag, am 12. Juni 1882

 

Slechts één volger, maar wel een zeer trouwe

Een blog die nauwelijks te vinden is, en door degenen die 'm ooit vonden niet gevolgd wordt, hoe sneu ben je dan als weblogger? Voor wie doe je het allemaal? het antwoord op die vraag luidt: vooral voor eigen genoegen, en voor dat van mijn enige trouwe volger: mevrouw De Vries.
Zij heeft soms ook commentaar. "Wat ben je de laatste tijd toch Dichterig en Duitserig?"

Dag, trouwe volger!

Kandidaat 4 droomt

Hij droomt hoe hij het gemeentehuis nadert; hij ziet de raadszaal al voor zich, en het lonkende spreekgestoelte.... Edoch, hij gevoelt ook enige onzekerheid.... zal hij in staat zijn die hooggestemde... enfin, de dichtregelen wellen op ....

Hoe vol is mij 't gemoed!

Hoe jaagt mij 't vuur door 't hart! hoe schokt mij 't bruisend bloed!

Wat gloed doorstroomt mij de ad'ren!

Wat heilige aandrift spoort mijn schreên,

En doet, vermetel, mij het spreekgestoelte nad'ren,

En zweept me als voor zich heen?...

 

Maar, ach mijn zielloos lied

Sleept kruipend langs den grond, en volgt den ad'laar niet,

En laat zijn vlerken dalen!

Vergeefs de vlugt beproefd,

Bij 't weig'rig speeltuig en de ontstemde snaar getoefd;

Vergeefs de verw gezocht, om 't voorwerp af te malen!

 

Maar, neen! waar liefde woont,

Waar, één van ziel en zin, het heil der menschheid troont,

Waar uit vereende kracht het grootsch gebouw moet stijgen,

Dáár wordt ons de arbeid licht,

Dáár mag alleen belangzucht zwijgen,

Dáár is het willen schoon, dáár is het werken plicht!

Pit

Leeuwenbotten

 

Op de aanplakbiljetten van de PvdA staan drie personen: Guus, Antoon en Pernell. Welnu, om háár gaat het me, want in het Goirles Belang van 19 februari staat haar portret nog eens afzonderlijk, en wat groter, afgebeeld en dan blijkt, dat zij echt wel de knapste van de drie is. Nu ben je dat naast Guus en Antoon al gauw natuurlijk. Pernell roept ons, de lezers van het GB, op om op haar te stemmen, want “de raad kan wel een beetje pit gebruiken”.

Ik heb de neiging het met dat laatste  eens te zijn, maar heb daarbij wel de vraag: zijn Guus en Antoon dan van die ingedutte, duffe dooievisjesvreters die niet vooruit te branden zijn? Waarom zorgen zij niet voor wat schwung? Kunnen ze niet? En waarom zou Pernell daarvoor trouwens wèl kunnen zorgen?

De raad kan wel een beetje pit gebruiken….

 

PC Hooft dichtte eens:

Hoewel ick noijt en sooch pit wt der Leeuwen schoncken,

Soo voel ick evenwel mijn geesten werden rap

hoewel ik nooit pit (merg) zoog uit de botten van leeuwen, voel ik toch mijn geest rap (levendig, dartel) worden

Leeuwenbotten voor de PvdA, opdat ze strijdbaar worden en eens speels uit de band springen!

 

dartel bn. ‘speels’
Mnl. du biste alte ... derteliken op ghehouden ‘je bent veel te fijngevoelig opgevoed’ [1437; MNW-P], du biste een derten ridder ‘je bent een lichtzinnig ridder’ [1480; MNW derten], al zijn zij bi wylen derten ‘al zijn ze soms wulps’ [ca. 1486; MNW-P]; vnnl. darten ‘jolig, overmoedig’ [1619; WNT], de fluit, aen 's harders dartlen mont ‘de fluit, aan de uitgelaten speelse, overmoedig vrolijke, mond van de herder’ [1629; WNT], de dertle Wellust ‘de wulpse wellust’ [1645; WNT].
Mnd. derten, darten, dertel ‘week, speels’; ofri. derten ‘dwaas, krankzinnig’ (nfri. derten).
De herkomst is onduidelijk. Mogelijk gaat dit woord terug op de wortel pie. *d^her- (IEW 256), in dat geval is de betekenis ‘springerig’ en is het bijv. verwant met Grieks éthoron ‘ik sprong’, Iers dairim ‘ik bespring’.
De betekenis ‘lichtzinnig, wulps’ is na de 18^e eeuw verdwenen.

Politiek woelen: niet goed

Die Menschen werfen sich im Politischen wie auf dem Krankenlager von einer Seite auf die andere, weil sie glauben, dann besser zu liegen.

Johann Wolfgang von Goethe (1749 - 1832), deutscher Dichter der Klassik, Naturwissenschaftler und Staatsmann Quelle: Gespräch mit Kanzler Friedrich von Müller, (1779-1848), im Jahre 1825

Droom

Gekozen worden! en dan een klassieke speech afsteken, in het Latijn natuurlijk, want klassiek. Een speech die aldus afsluit:

Ergo, cives gorlaei, ne quaesiveritis quae patria vobis praestare possit; ipsi quae

patriae praestare possitis, quaerite!  (…) Denique omnes vos appello ut a nobis officium hoc ineuntibus, eandem animi fortitudinem ac integritatem, idem vitae sacrificium postuletis quae ego peto a vobis. Solum ac solidum praemium nobis sit recti consilli rectique facti conscientia. De rebus a nobis gestis et gerendis iudicium posteris
concedamus. Ad patriae nobis carissimae gubernacula accedamus, divinum favorem
et praesentiam implorantes, memores autem omne opus a Deo hic in terra actum
agendumve semper totum simul nostrum esse debere.

 

En dus, Goirlese burgers, vraag niet wat uw geboorteplaats voor u kan doen, maar vraag wat u voor uw geboorteplaats kunt doen. (…) Tenslotte, vraag van ons hetzelfde hoge niveau van kracht en opoffering dat wij van u vragen. Laat ons met een goed geweten als onze enige zekere beloning, waarbij de geschiedenis de laatste rechter van onze daden is, voorwaarts gaan om leiding te geven aan de plaats waarvan wij houden en Zijn zegening en Zijn hulp vragen, echter in de wetenschap dat het werk Gods hier op aarde oprecht ons werk moet zijn.

Bekende fout

Verfallen wir nicht in den Fehler, bei jedem Andersmeinenden entweder an seinem Verstand oder an seinem guten Willen zu zweifeln.

 

Otto von Bismarck

Een omineus woord: kiezersbedrog

Daarom komt de partij allereerst voor de kiezers om zich te verdedigen, vrij te pleiten, of goed te praten al wat in de verrichte daden aan dat publiek niet zal kunnen aanstaan. Verder om zich te beroemen op andere daden, die dezen of genen kring van belanghebbenden aangenaam geweest moeten zijn. Dit soort bedelen om kiezersgunsten, dat uitteraard niet prettig is, wordt echter nog erger door de vooruitzichten en beloften, die het heet dat de kiezers eischen, en die dus al dan niet met ‘slagen-om-den-arm’ gegeven moeten worden.

Uit dit alles kan voortkomen, dat de volksnooden en wenschen niet hun eigen passende formuleering krijgen, maar dat bij de formules der parlements-politiek de passende nooden en verlangens worden afgeleid. Den kiezers moet dan aan het verstand gebracht worden, dat zij juist dit en niet anders wenschen. In elk geval dat dit nu de urgente punten van staatsbeleid zijn. Voor geen enkele partij en voor geen enkelen politicus mag dat soort ‘verkiezingsleiding’, dat terecht demagogie en kiezersbedrog heet, een aangename taak zijn, tenzij begonnen wordt met zichzelf te misleiden of de domheid zoo groot is dat het karakter van die taak niet eens wordt ingezien.

Slechts dan is er geen sprake van een noodlot, dat aan de verkiezingen eigen is, indien de partij kern gezond is, geheel opkomt uit een groot volksbelang, en dat consekwent en krachtig steeds heeft voorgestaan in de volksvertegenwoordiging.

 

Uit: De Beweging, jaargang 9 (1913) van G. Burger die zijn artikel aldus afsluit:

Er is één troost bij de donkere mist-verwachting, dat die n.l. toch altijd gevolgd wordt door een lente. Maar ondertusschen zitten wij in de kou, de nattigheid en het mistroostige donker.

G. Burger.

 

Gewetensvraag

Sinds ik weet niet precies wanneer (maar al een paar jaar), doe ik in het Goirles Belang verslag van iedere vergadering van de gemeenteraad. Hoe schrijf ik over de plaatselijke politiek? Neerbuigend of opbeurend? Mijn antwoord: iets ertussenin. Als ik me mijn bijdragen voor het Goirlese Belang in herinnering terugroep, valt me op, dat ik nu en dan scherpe kritiek heb gehad, doch slechts ten aanzien van een paar partijen: op Willem Couwenberg, aangezien hij zelden of nooit iets verstandigs zegt, op de SP, omdat Deborah en Arno vaak niet verder willen kijken dan het eigen gelijk (ideologische oogkleppen), en op Lijst Riel Goirle, vanwege hun nauwelijks bedwingbare neiging tot cliëntilisme. Voor het overige (dat wil zeggen: PvdA, PAG, VVD en CDA) niets dan lof. Voorts heb ik een paar keer kritiek gehad op de voorzitter-burgemeester.

 

Al bij al meen ik te moge stellen, dat mijn benadering van de Goirlese politiek weliswaar kritisch van toon is, maar toch ‘fair and square’, niet op de man of vrouw, maar op de bal.

 

Op kwalitatieve gronden dient na de verkiezingen van 19 maart allereerst onderzocht te worden of er een coalitie gevormd kan worden, bestaande uit de vier partijen die in de afgelopen jaren hun politieke kunnen bewezen hebben: PvdA, PAG, VVD en CDA. Met spijt mogen we vaststellen, dat de grootste partij (Lijst Riel Goirle) in de afgelopen periode veelal maar matig heeft gepresteerd. Een goede wethouder en een zwakke wethouder, een paar spraakzame raadsleden en een paar decorstukken: het gemiddelde komt maar juist op een zes-minnetje uit.

Dédain

Er wordt nogal afgegeven op politici. Het schijnt vooral een hobby te zijn van populisten, en salonpopulisten. Zie onderstaande citaat uit een artikel van Pieter van Os (NRC september 2013):

'Het vernietigende werk van de salonpopulist'

Ja, politiek is in de aard een modderig bedrijf, net als journalistiek. Geslaagde politiek komt tot stand door hardwerkende mensen die hun principes opportunistisch inzetten, in een spel van wendingen, beloften, compromissen en handige aanwending van procedures. Daar komt wel eens een vreemd geurtje bij vrij, maar dat rechtvaardigt allerminst de categorische afwijzingen waarop columnisten, essayisten en vrienden op verjaarsfeestjes me regelmatig trakteren.

Opvallend is dat de aanvallen niet van de minste schrijvers en denkers komen. De beste schrijver van het land, Arnon Grunberg, noemde de politiek in Nederland in zijn hoekje op de voorpagina van de Volkskrant „een hobby voor kneusjes”. Hij schreef ook: „Het Kamerdebat: kleinkunst. De volksvertegenwoordiger: weet niets en kan niets. De Tweede Kamer: banenproject voor werklozen.” Dichter Gerrit Komrij concludeerde kort voor zijn dood: „We zitten nu met één partij. De halers (politici) versus de betalers (stemvee).” Classicus Ilja Leonard Pfeijffer noemde de democratie zonder aarzelen „een verliezend concept”: te „traag” en „weinig slagvaardig”. Marc Chavannes, commentator van deze krant, noemde de Nederlandse politiek „bewegend behang”, en: „een soap met aantrekkelijke carrièremogelijkheden waar het alleen over bijzaken gaat.”

In mijn tijd op het Binnenhof kreeg ik in de gaten wat er aan de hand was: het ‘gewone’ populisme, dat met de komst van enkele nieuwe politieke partijen vaste voet had gekregen in het parlement, had een sjieke variant gekregen: het salonpopulisme. Het manifesteerde zich vooral in allerhande commentaren, bij voorkeur ver weg van het Binnenhof geschreven. Maar het kreeg ook een vertaling in het parlement, vooral door, hoe kon het anders: Alexander Pechtold. Zijn geklaag over stilstand, over Haagse onmacht, gebrek aan moed, aan ‘nikserigheid’; het kwam in de buurt van het eindeloze, richtingloze gezanik over politiek Den Haag dat je doorgaans in de taxi hoort, of in gesprekken met PVV-stemmers en andere politiek teleurgestelden. Goed, ‘klassiek’ populisme was dit niet: Pechtold pakte niet een elite aan die geen weet heeft van wat de gewone man bezighoudt. Hij sprak niet over zakkenvullerij of de ondergang van een nostalgisch, nationaal zelfbeeld. Hij mobiliseerde wel een anti-Haags sentiment, maar onder een andere bevolkingsgroep dan Verdonk, Marijnissen, Roemer of Wilders.

Dat kostbaar testament (OT en NT) ons ingeprent

Het is reeds vaak gezeid,

‘Komt allen op, ten strijd!’ -

 Weest voor die stem niet doof,

 Want 't gaat om ons geloof! -

 't Geloof, de grootste schat,

 Die iemand ooit bezat,

 Dat allerhoogste goed,

 Dat vreugde schept en moed,

 Dat kostbaar testament,

 Door dierb'ren ingeprent,

 't Geloof, dat dierbaar pand,

 Wat in onz' ziele brandt,

 Dàt trachten steeds de ‘Rooden’,

 In onze ziel, te dooden!

 Maar wij, wij roepen luid:

 Dat vuur bluscht gij niet uit!

 Nooit deelden wij uw lot,

 Te leven, zonder God!

 Weg met uw politiek,

 Wij blijven Katholiek'!

 Lijst 2 No. 4

 

Affiches

"Der beste Platz für Politiker ist das Wahlplakat. Dort ist er tragbar, geräuschlos und leicht zu entfernen."

 

Loriot (Vico von Bülow, 1923-2011)

Grote oom

Der große Onkel

Immer wenn der große Onkel
zu uns herab steigt
uns väterlich
den Arm um die Schulter legt

und erzählt
von morgen

von einem Land,
in dem alles besser sein wird
als es je war

dann paß auf
sei auf der Hut

es könnte Wahlkampf sein

 

Engelbert Schinkel

Vóór en na

Henning Busboom

Wahlkampfgedicht

               (VOR DER WAHL ...)

Geh ich durch als Siegertyp?
Hat mich die Partei auch lieb?
Hebt mein Wams sich arrogant?
Wirkt mein Lächeln süffisant?

Gut so. Auf geht´s vor die Presse,
rein ins Medieninteresse!
Laßt nach Herzenslust uns grasen
hier, im Land der leeren Phrasen,
dort, im Reich der leichten Lügen.

Nein, wir sind nicht zu besiegen.
Unser Plan ist überlegen.
Uns´re Männer sind Strategen.

Freilich, uns´re Frauen auch.
Samt dem Kind in ihrem Bauch.

Kleiner Scherz, seid´s mir nicht böse!
Auch die Arbeit der Friseuse
ist uns wichtig. Wir vertreten --
da wir uns in uns´rer steten
Linientreue ständig streiten --
alle Mehr- und Minderheiten.

Sagt´s den Jungen, sagt´s den Alten,
wir versprechen, was wir halten:

               (NACH DER WAHL ...)

fest an alten Idealen
und der Macht. Wenngleich die Zahlen,
die wir vor der Wahl verhießen,
sich denn doch nicht halten ließen.

Laßt uns nun die Fäuste ballen
und den Gürtel enger schnallen.
Leistung ist gefragt! Drum schafft,
bis der pralle Bauch sich strafft
und der Wirtschaft Muskeln sprießen.
Nur wer leidet, kann genießen.

Bürger, bleibt uns treu! Wir schwören,
nur zu sagen, was ihr hören
wollt und glauben und begreifen --
euch ganz zärtlich einzuseifen
bis zur nächsten großen Wahl.

Das erspart euch auch die Qual,
über Manches nachzudenken.
Weiter so: Ihr folgt, wir lenken.

 

Vóór en na

Henning Busboom

Wahlkampfgedicht

               (VOR DER WAHL ...)

Geh ich durch als Siegertyp?
Hat mich die Partei auch lieb?
Hebt mein Wams sich arrogant?
Wirkt mein Lächeln süffisant?

Gut so. Auf geht´s vor die Presse,
rein ins Medieninteresse!
Laßt nach Herzenslust uns grasen
hier, im Land der leeren Phrasen,
dort, im Reich der leichten Lügen.

Nein, wir sind nicht zu besiegen.
Unser Plan ist überlegen.
Uns´re Männer sind Strategen.

Freilich, uns´re Frauen auch.
Samt dem Kind in ihrem Bauch.

Kleiner Scherz, seid´s mir nicht böse!
Auch die Arbeit der Friseuse
ist uns wichtig. Wir vertreten --
da wir uns in uns´rer steten
Linientreue ständig streiten --
alle Mehr- und Minderheiten.

Sagt´s den Jungen, sagt´s den Alten,
wir versprechen, was wir halten:

               (NACH DER WAHL ...)

fest an alten Idealen
und der Macht. Wenngleich die Zahlen,
die wir vor der Wahl verhießen,
sich denn doch nicht halten ließen.

Laßt uns nun die Fäuste ballen
und den Gürtel enger schnallen.
Leistung ist gefragt! Drum schafft,
bis der pralle Bauch sich strafft
und der Wirtschaft Muskeln sprießen.
Nur wer leidet, kann genießen.

Bürger, bleibt uns treu! Wir schwören,
nur zu sagen, was ihr hören
wollt und glauben und begreifen --
euch ganz zärtlich einzuseifen
bis zur nächsten großen Wahl.

Das erspart euch auch die Qual,
über Manches nachzudenken.
Weiter so: Ihr folgt, wir lenken.

 

Krak

Circus Krak

(een terugblik op de raadsvergadering van 4 februari)

Ik citeer u uit de folder van Circus Krak: “Veel verhaal, decor en woorden hebben ze niet nodig, want zonder een verstaanbaar woord brengen ze u de lach. Soms subtiel, soms hilarisch om je vingers van af te likken. Visuele en absurde humor voor de ganse familie!” Nou, het was vorige week dinsdag inderdaad een avondje om je vingers bij af te likken. De scouting had in het voorprogramma al een sterk nummer laten zien (met spandoeken en met imposante massascènes in de stijl van de fameuze filmmaker Cecil B. DeMille), en toen betraden onze trapezewerkers, dompteurs, clowns, acrobaten en jongleurs de piste. Zeg nou eerlijk, die raadszaal heeft echt de vorm van een tent, en er is weinig fantasie voor nodig om je er in Circus Reisdorf te wanen: het publiek wordt ondergedompeld in een klassieke circussfeer met kroonluchters, rood fluweel en de geur van zand en zaagsel. Het orkest zet met schelle trompetten in, de spotlights gaan aan (mede ten behoeve van de LOG), en opperstalmeesteres Machteld begroet het hooggeëerd publiek: zij zal de avond ‘aan elkaar praten’. En daar draven de paardjes al in de rondte, hop, hop, hop.

Het vragenuurtje moest ik door omstandigheden missen. Sorry, lezer. Het ging over een bouwhal voor de carnaval, over weegbriefjes en De Hovel. Moeilijke, zwaarwichtige onderwerpen, en het uur vlóóg om. De agenda was verder uiterst bescheiden. Een leek zou gedacht hebben: daar zijn ze in een kwartiertje mee klaar. Maar dan onderschat u de raadsleden! En het college!  Onze bestuurderen weten van een muis een olifant te maken. Die vervolgens op één poot balanceert op een tonnetje met rode en gele strepen. Je houdt je hart vast. Never a dull moment dus, ook als de uitkomst van te voren al vaststaat. Neem het voorstel over de ‘huur- en subsidiesystematiek scouting’. Alleen zo’n titel al: klasse! Enfin, er lag een raadsbrede motie (wat heel bijzonder is) waarin het college vriendelijk doch dringend werd verzocht om het huiswerk over te doen. Wethouder Jan van Groenendaal stribbelde een heel klein beetje tegen – pro forma eigenlijk - en keek daarbij zeer droevig (dat heeft ie in de afgelopen vier jaar wel geleerd), terwijl het orkest een treurmarsje speelde. Die mismoedige, diepbedrukte blik werd nog extra geaccentueerd door ’s mans donkere brilmontuur. Had ie nou een stralend witte bril gedragen, dan zag het er allemaal al een stuk minder tobberig uit! Onze zielige clown kreeg gelukkig nog wel een applausje van de tribunes.

Volgende hoofdact was de kermisdiscussie onder het motto: volksvermaak of melkkoe? Diverse malen weerklonk het gezegde: waar een wil is, is een weg. Maar op die weg mogen niet te veel attracties staan, want anders kan de brandweer er niet langs. Wethouder Theo van der Heijden ging niet zo soepel overstag, en daarom werd de motie toch in stemming gebracht, na twee of drie keer te zijn aangepast (ik telde in ieder geval drie schorsingen). Eind goed, al goed, want hij gaat nu, vervuld van positieve intenties, onderzoeken of de kermis in 2015 naar het centrum terug kan.

Gebeurden er nog verrassende dingen, die het publiek deden opveren? Jawel! Opperstalmeesteres Machteld zakte - krak! - door haar stoel! ‘Boem, paukeslag, daar ligt alles plat’, om met Paul van Ostaijen te spreken. Hilarisch om je vingers van af te likken. Griffier Berry bracht haar fluks een andere stoel, maar ook die kraakte vervaarlijk. Ergo, laten we er niet omheen draaien: het meubilair in de raadszaal moet ten spoedigste worden vernieuwd. Zó kan het niet langer. Calamiteiten liggen op de loer, dat is klip en klaar! Nieuwe zetels is wel het minste. Bij succes en goed gedrag kan daarna misschien ook de rest van de raadszaal worden vernieuwd. Ideetje: misschien volledig de circustoer op?

Kijken! en genieten!

Strijdliederen mogen uit de tijd zijn, er zijn nog partijen die een lied brengen. Sint Anthonis NU moet u zien en horen, op Youtube. Mag u niet missen. Mooie muziek, fijne choreografie, aardige mensen.

Sint Anthonis NU voor jou
voor milieu en woningbouw
elke burger staat centraal
dienstverlening ons verhaal

zorg en welzijn iedereen
samenwerking om ons heen
enz enz enz

In marschtempo

Affiches, mooi hoor, maar waar blijven de liederen?

 

(Krachtig en forsch; in marschtempo)

 

Vrouwen, mannen, op ten strijde,

Geestdriftvol ter stembus heen;

Alle tweespalt kloek ter zijde,

Voor en boven alles één!

Vrouwen, mannen, wilt gij slechts,

Neerlands politiek blijft rechts!

 

 

 

Hoe de sluwe voog'laars fluiten,

Soci dan wel Liberaal;

Ieder kent dat lied van buiten:

Halve waarheid, leugentaal!

Vrouwen, mannen, wilt gij slechts,

Neerlands politiek blijft rechts!

 

 

 

Vrouwen, mannen, op, ééndrachtig,

Geestdriftvol ten stembusstrijd;

Onze kansen blijven prachtig,

Soci, Liberaal ten spijt!

Vrouwen, mannen, wilt gij slechts,

Neerlands politiek blijft rechts!

 

Jubilate: 50 oude en nieuwe geestelijke liederen voor kerk, school en huis, verzameld en gecomponeerd door Theo van der Bijl, L.C.G. Malmberg, 's-Hertogenbosch 1927