maandag 24 februari 2014

Paneelpaniek (geen idee wat het is, maar het woord bevalt me zeer)


TNSNipo publiceert een peiling die toegespitst is op de gemeenteraadsverkiezingen van 19 maart: de lokale partijen zullen winnen en de landelijke partijen moeten vrezen voor verlies, met uitzondering van de SP. Sidder en beef, o Goirle: deze peiling biedt uitzicht op een aanmerkelijk kwaliteitsverlies in de nieuwe gemeenteraad. De lokale partijen (het PAG uitgezonderd) bakken er weinig van, de SP zit gevangen in haar eigen gelijk, en het zijn de PvdA, de VVD, het CDA en het PAG die de politieke kwaliteit leveren.

Voorts moeten we, volgens TNSNipo, rekening houden met een bedroevend lage opkomst op 19 maart. Lag de opkomst in de jaren tachtig en negentig nog ruim boven de 60 procent, in 2010 was het nog maar 54 procent, en op 19 maart aanstaande zou minder dan de helft nog maar gaan stemmen. “Een groot deel van de kiezers is teleurgesteld, cynisch of heeft domweg geen belangstelling.” Dat ‘domweg’ is in dit verband zeer treffend en toepasselijk. “Nog maar een derde van de kiezers is geïnteresseerd in de gemeentepolitiek, trewijl dat in de afgelopen dertig jaar rond de helft lag”, schrijft het Nipo. En dat, terwijl de rol van de gemeente steeds belangrijker wordt: denk aan de overheveling van taken van Rijk naar gemeenten op het vlak van jeugdzorg, de zorg voor ouderen en gehandicapten en begeleiding naar werk en inkomen.

 

Die politieke apathie is niet nieuw natuurlijk; lees bijvoorbeeld de werken van Luc Huyse (‘De niet-aanwezige staatsburger’ en andere). Of lees de ‘Oudejaars-beschouwingen van een Amsterdammer’ in De Gids van 1881:

“Tegenover de politieke apathie in den lande, omtrent wier bestaan men zich door de hevigheid der debatten in de Kamer en in de pers niet moet laten misleiden, - tegenover die apathie is het een magere troost te bespeuren, dat ons land misschien het eenige ter wereld is, waar anarchie, tijdelijk althans, zoo rustig en gevaarloos is. Misschien zou Proudhon, als hij dien toestand gekend had, ons het gelukkigste volk der aarde genoemd hebben.

Bestaat die anarchie eigenlijk ook niet op gemeentelijk gebied? Ge zult mij niet misverstaan, en U verbeelden, dat ik over het gemis aan stedelijke verordeningen ga klagen, of over te slappe handhaving daarvan, - of ook, dat ik de paneelpaniek van verleden winter ten nadeele der politie zal exploiteeren. Mijne vraag doelt op het verschijnsel, dat de gemeenteraad in den laatsten tijd zulk eene moeite schijnt te hebben, om te weten wat hij eigenlijk wil. (….) Noem de oorzaak besluiteloosheid, onstandvastigheid, onbeholpenheid,.... in alle geval gelijkt de uitkomst veel op anarchie, - en kan ik mij niet zoo warm maken als sommigen, over de niet-goedkeuring der Amsterdamsche begrooting door Gedeputeerde Staten. (….)

Moeten wij de eerste oorzaak van hetgeen ik hier anarchie noem niet wederom in de onverschillighed der gemeentenaren zoeken? Ik vrees wel, ofschoon de gemeentelijke belangen uit den aard der zaak hun nader aan 't hart liggen, - en doorgaans ook dieper in hun zak tasten, dan de algemeene politieke.”

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten