Hij vermijdt angstvallig zijn kiezers
na te lopen, zelfs tijdens de venijnigste verkiezingsgevechten. En het kan er
spannen in Dornbergen, hoewel de R.K. Staatspartij in de Raad gemeenlijk 31 van
de 35 zetels bezet houdt. De kinderkens der Heilige Kerk beminnen elkander met
een felheid, die maar juist op het randje van de beledigingsprocedure blijft en
de wederzijdse haat is des te inniger, omdat hij altijd een beetje onder de
grond moet blijven vanwege de hooggeroemde Eenheid. Bij tijd en wijlen zijn ze het
ook werkelijk eens, wanneer de vier socialisten een onevenredig lawaai maken en
durven beweren, dat God de Vader en de Paus van Rome niet betrokken zijn bij de
bestrating van het Achterdijkje en de pensioenregeling van het
gemeentepersoneel.
Van der Kalck verschijnt nooit ofte nimmer op een
vergadering van de R.K. Kiesvereniging; bij de verkiezingen wordt zijn naam
bijna niet genoemd. Deze komt hoogstens voor op de reclame-biljetten van het
comité, en dient slechts als sleurmiddel voor de mindere goden, die in zijn zog
de raadszaal moeten binnenspoelen.
In het krakeel van de kiesstrijd is de gewone kiezer zo suf
en besluiteloos gemaakt, hem gonzen zoveel verguisde en opgehemelde namen door
het hoofd, dat hij in het stemhokje, den langvergeten
Mr. Dr. K.v.d. Kalck als een reddenden engel begroet en hem dadelijk om de hals
valt. Een kind begint immers met het gemakkelijkste van een taak en een hond
eet eerst de lekkerste hapjes uit zijn schotel. Zo is het een traditie van meer
dan vijftien jaar, dat hij zowel voor de Raad als voor de Staten als nummer één
van de lijst gekozen wordt.
Uit: Doctor Vlimmen (1936) van A. Roothaert
Geen opmerkingen:
Een reactie posten