Stoett leert ons:
Struisvogelpolitiek (of -tactiek),
een
politiek, waarbij men willens en wetens blind is voor bestaande bezwaren en
moeilijkheden; doet alsof de gevaren niet bestaan door er de oogen voor te
sluiten. Men beweert dat de uitdr. is ontleend aan het geloof dat struisvogels,
wanneer ze vervolgd worden, den kop in het zand steken, in de meening dat
anderen hen dan niet zienDit geloof komt o.a. voor bij Maerlant. Nat. Bl.
III, 3346: So dul es hi, als in der haghen sijn hovet wel bedect es iet, dan
waent hi datmenne niet en siet. Anderen ontkennen deze gewoonte en zoeken den
oorsprong in Job. XXXIX, vs. 20.. Vgl. De Arbeid, 9 Januari 1915,
p. 2 k. 4: De voornaamste eisch is dat wij nooit den kop in het zand steken om
blind te zijn voor de werkelijkheid en ons door geen frases er van te laten
afhouden om alle verschijnselen te bespreken; Handelsblad, 25 Febr. 1915
(ochtendbl.), p. 1 k. 4: Menschen die zich zoo ziek-weeïg afkeerig van den
(oorlogs)toestand voelen, dat zij de bekende struisvogeltactiek navolgen; ze
vertoonen zich niet buitens huis, houden deuren en vensters gesloten, slapen
zooveel mogelijk; Gron. 261: Hoe méér 'n meisje van 't leven weet, hoe
béter 't voor d'r is, je hoort alles te weten; ik vin die struisvogelpolitiek
gewoon belachelik; Nw. School, VII, 114: Is dat fatsoenlijk, zoo'n
doodzwijgerij. Dood is mogelijk wat kras uitgedrukt. Maar
struisvogel-negeerderij is het toch zeker; Het Volk, 13 Juli 1914, p. 6
k. 1: Maar laten de vrijzinnigen hun kop maar in het zand steken. Van die
struisvogeltaktiek zullen zij de kwade gevolgen spoedig genoeg ervaren; vgl.
fr. une politique d'autruche; hd. ein Strauszenpolitik; eng. an
ostrich policy.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten