Een opinie van ‘onzen Berry’, onze raadsgriffier. In de
krant! Onder de kop: “Raadsleden kunnen het wél”, een kop die doet vermoeden,
dat er dezulken zijn die menen dat de raadsleden er niet toe in staat zijn.
Nou, Berry denkt, dat ’t wel meevalt. In onze gemeente in ieder geval, want “ik
heb het idee dat de partijen er in Goirle weer in zijn geslaagd om talent aan
zich te binden” (Berry zal daarbij toch niet hebben gedacht aan die man met
zijn witte bril uit Riel? Immers, die heeft het omgedraaid: witbril heeft de LRG
gekaapt en aan zich gebonden). Enfin, Berry reageert in zijn artikel op
berichten, dat het raadswerk steeds zwaarder wordt (het werk kost het raadslid
gemiddeld nu al zo’n 17 uur per week!), vooral door de nieuwe gemeentelijke
taken op het gebeid van zorg, jeugd en werk. De Drie Transities, brrrr. De
raadsleden zullen, aldus Berry, keihard moeten werken, maar met de nodige
ondersteuning, training en inzet zal het wel lukken: ze kunnen het! De zaken
eenvoudig houden, voeling houden met wat er leeft in de samenleving, ja, zó
kunnen de raden de uitdagingen wel de baas worden. Een optimistische visie dus.
Bijna ter zelfder tijd verscheen in een ander krant een heel
wat somberder verhaal: “Gemeenteraad papieren tijger”. Strekking: door de drie
transities wordt de lokale democratie uitgehold, omdat de uitvoering van de
nieuwe taken vooral op regionaal niveau zal plaatsvinden, zonder dat daar
democratische controle op mogelijk is. Dat is althans de mening van de
Nederlandse Vereniging voor Raadsleden die vreest, dat de gemeenteraad straks
verwordt tot een ‘jaknikapparaat’ voor afspraken die wethouders op regionaal
niveau met elkaar maken. Die wethouders zijn straks een soort vijfde
bestuurslaag (naast rijk, provincie, gemeente en waterschap), zonder de bijbehorende
democratische controle.
Ik deel de opinie van Berry, grotendeels.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten